VOICES

Η μαύρη μοίρα της προσφυγιάς και η Frontex

του Χρήστου Ξανθάκη - Δημοσίευση 13 Μαΐου 2019, 12:00 / Ανανεώθηκε 13 Μαΐου 2019, 13:08
Facebook Twitter Whatsapp


Αυτό το κόλπο με τις ευρωεκλογές που δεν ενδιαφέρουν κανέναν και καμία, μια χαρά είναι έστω και χωρίς δράκο. Δεν πας εσύ να ψηφίσεις, τη βγάζεις στην παραλία ή στο καφέ, αποφασίζουν οι γραφειοκράτες για πάρτη σου. Υπαγορεύοντας στους ευρωβουλευτές, τα πως και τα γιατί και τα ως εκ τούτου και τα δια ταύτα, με πολλή προσοχή και λεπτομέρεια για να μην τους ξεφύγει ούτε οξεία. Για την Ευρώπη των λαών ρε φίλε και όχι των αφεντικών, όπως λέγαμε στη δεκαετία του ογδόντα όταν ήμασταν ακόμη φρέσκα κοτόπουλα και δεν είχαμε καταλάβει ακριβώς ποιος κάνει τα κουμάντα.

Να δώσω ραπόρτο; Να δώσω ραπόρτο, γιατί όχι. Στα μέσα Απριλίου έκατσε το Ευρωκοινοβούλιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (μόνο έξι μήνες τους πήρε, για να καταλάβετε!) και ψήφισε την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής –της Frontex, όπως είναι γνωστή σε όλους και όλες μας. Στο τσάκα τσάκα, στο άψε σβήσε, μη μας προκύψουν τίποτις περίεργοι συσχετισμοί δυνάμεων μετά απ’ τις εκλογές του Μαΐου και ψαχνόμαστε ύστερα για συμμαχίες και κολλεγιές. Και δεν βγαίνουν τα κουκιά…

Οπότε; Οπότε για πρώτη φορά η Frontex  αποκτά μόνιμο σώμα 10.000 συνοριοφυλάκων υπό την αποκλειστική της δικαιοδοσία. Το προσωπικό που θα συμμετέχει στις επιχειρήσεις αποκτά εκτελεστικές εξουσίες ανάλογες με αυτές των κρατών-μελών, που συμπεριλαμβάνουν την άρνηση ή εξουσιοδότηση εισόδου στη χώρα, τη σφράγιση ταξιδιωτικών εγγράφων και ελέγχους ταυτότητας. Αποκτά επίσης η Fronτex δικό της εξοπλισμό και αυξάνεται δραματικά ο προϋπολογισμός της.

Επιπλέον, η Frontex κερδίζει εξελιγμένες αρμοδιότητες στην οργάνωση, στον συντονισμό και στη χρηματοδότηση απελάσεων και εθελουσιών επιστροφών, από την ταυτοποίηση μεταναστών που παραμένουν παράτυπα σε μια χώρα ως την προετοιμασία απόφασης διοικητικής απέλασης. Τέλος η Frontex μπορεί να επιχειρεί σε οποιαδήποτε χώρα, κατόπιν ειδικής συμφωνίας με τις τοπικές αρχές. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, θα μπορεί να μοιράζεται προσωπικά δεδομένα και βιογραφικές πληροφορίες, καθώς και πληροφορίες που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο της προσωπικής συνέντευξης ασύλου.

Σε απλά ελληνικά; Σε απλά ελληνικά δημιουργείται ένα κράτος εν κράτει! Θα πρέπει, βεβαίως, να συνεργάζεται με τις αρχές κάθε χώρας και να σέβεται το δικαίωμά τους στην λήψη των τελικών αποφάσεων, αλλά όπως έχει δείξει η ορίτζιναλ πραγματικότητα (και όχι η πραγματικότητα των γραφειοκρατών) αυτά μερικές φορές είναι ψιλά γράμματα. Πολύ ψιλά γράμματα δηλαδή και μπορεί εύκολα να βρεθείς τυλιγμένος σε μια κόλλα χαρτί χωρίς να το καταλάβεις. Κι αν η μία χώρα έχει καλή πρόθεση σε σχέση με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, η διπλανή της μπορεί να βγάζει νύχια και δόντια και να ετοιμάζει τα γκλομπ για άμεση χρήση. Ποιος διάολο θα είναι ο ρόλος της Frontex σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν θέλω ούτε να το φανταστώ τώρα με τις αυξημένες αρμοδιότητες. Ιδίως στην περίπτωση που αρχίσουν οι θεωρίες συνωμοσίας να πλημμυρίζουν τα κεφάλια των ηλιθίων…

Υ.Γ.:  Πληροφορίες για το παρόν, αντλήθηκαν από άρθρο της Μαριάννας Γκλιάτη, διδάσκουσας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, στην «Εφημερίδα των Συντακτών».